Çocukluğumuzda (Tyrkisk)

[Betelgeuse]

Modtog denne email fra min onkel idag, synes den er meget tankevækkende. Håber at den ligeledes er det for de, som kan tyrkisk.

ÇOCUKLUĞUMUZDA...

Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.
Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
Hatta Babanım bile anahtarı yoktu.
Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi.
Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.....

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.
Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya,zıplaya yürüyerek gelirdik.

Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.
Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.
Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.
Susayınca girer evlerine su içerdik.
Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar,hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.
Kısacacı evine gidip gelen (...ki;sadece çişi gelen giderdi evine)elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.
Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.
Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.

Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.

Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi...
Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.
Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz,onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.

Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.
Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.
Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.

Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.
Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki. Komşumu tanımıyorum ama evinin camında, temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.
Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.
Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece; bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.
Evlerimiz var, içinde yaşayan yok. Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.
Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar...
Ruh yok, buz gibi buz, bu biz deÄŸiliz..

Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye
hatırını soran çocuklarımız yok oldu.
Ben kapılarında 'vale'lerin, 'body'lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.
Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.
Benim değildir bu kültür.
Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.
Nedir bunlar?
Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.

Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.
İyi de neden böyle olduk ?
Biz mi istemiÅŸtik?
Yoksa birileri mi böyle istedi?..
'Her toplum hakettiği gibi yönetilir'derler ya, hakettiği gibi de yaşar diyelim mi?

[MAHKUM-DK]

Hej Confluence
Tak fordi du delt denne smukke tekst med os.

[Betelgeuse]

Rica ederim.

[rs16]

Masahallah, meget smukt skrevet.

[ela]

Sagol kardesim, sair kim? adini unutmusun.

Allahim bizleri sonu hayirla biten kawimden eylesin aminnnn... Evlatlarimiz bizlere, bizleride onlara hayirli kilsin.. Aminn Yarab Aminn...

Ela

[Betelgeuse]

bilinmiyor, uzaklardan birisine selam olarak gelmisti ve o da tanidiklarina göndermiş.

[Zulkarneyn]

Ya iste bizim cocuklugumuz böyleydi. Har i lagt mærke til hvordan børnene idag er? De bliver mere og mere voksne, jeg vil have det mærke tøj, det mærke sko osv. Der er næsten overhovedet ingen børn udenfor der leger. Hvad er det for en barndom. Jeg synes vi er heldige at vi i det mindste var børn i vores barndom!

[Muslimaa]

Har i lagt mærke til hvordan børnene idag er? De bliver mere og mere voksne, jeg vil have det mærke tøj, det mærke sko osv. Der er næsten overhovedet ingen børn udenfor der leger. Hvad er det for en barndom. Jeg synes vi er heldige at vi i det mindste var børn i vores barndom!

Al salam alaikum.. det var så det af jeg kunne forstå men jo du har ret. Men man skal huske at tænke på, at man bliver meget påvirket som barn. Fx. teenage piger der glor i blade... smukke kvinder over det hele og dem vil de ligne... det kan gøre til at disse teenage piger føler sig grimmere/federe og dermed fører det til problemer ... Jeg synes man som forældre skal være MEGET opmærksom på sit barn. Eller hvis det er en man kender osv, så skal man også prøve at snakke dem til fornuft.

[Betelgeuse]

Zaman gectikce insanlar degisiyor, malesef.
Men meget af det ligger også i opdragelse, og hvordan samfundet omkring en fungerer.

[ProudMuslima]

Salam allesammen.

Er der ikke en meeeeeeeeeeeeeegeeeeeeeet venlig tyrkisk bror/søster der gider oversætte? Bliver helt nysgerrig af at vide hvad der står